Gisteravond hield Wim Daniëls een Masterclass Proza. Deze masterclass vormde een inhoudelijk onderdeel van de Literatuur Stimuleringsprijs Eindhoven 2008. Ik kon het niet laten deze avond bij te wonen, daar ik verwachtte dat Daniëls zijn schrijversgeheimen met de getalenteerde prijswinaressen en het publiek zou delen.

Ik heb wel eens een masterclass op tv gezien met de beroemde operazanger Placido Domingo, die een getalenteerde student hielp een aria nog beter te vertolken. Dankzij You tube kun je zo’n vage tv-herinnering direct vers op je netvlies krijgen. Hierdoor weet ik dat Domingo daarbij dingen zei als: “Open direct met een sterke emotie.” en “Laat een komma tussen die twee woorden horen.” Zingen lijkt zowaar op schrijven.
Lees verder »

In mijn werk als tekstschrijver wik en weeg ik woorden. Wat is het gewicht van een woord? Wat voor effect heeft het op de lezer? Tijdens mijn studie Tekstwetenschap leerde ik – het is ook een veelgebruikt thema in de poëzie en de literatuur – dat beelden nooit toereikend zijn om het afgebeelde volledig te beschrijven. Beelden schieten hopeloos tekort en als je ze onhandig kiest, richten ze vaak meer schade aan dan dat ze goed doen. Wat bedoel ik daarmee?

Denk aan liefde. Een volledig passend beeld van liefde in al haar facetten is niet te geven behalve liefde zelf. Maar dat is weer een flauwe vergelijking. Stel je vergelijkt liefde met een bloem. Dan denkt je geliefde misschien aan het feit dat een bloem, en daarmee de liefde, op een bepaald moment is uitgebloeid, terwijl jij wilde uitdrukken hoe mooi ze is. Alle betekenis die vastzit aan het beeld dat je gebruikt, in dit geval ‘bloem’, kleeft ongemerkt aan datgene waarmee je het vergelijkt: ‘liefde’.
Lees verder »